Aklıma takılan, üzgün olduğum, beni rahatsız eden hiçbir şey yoktu. Peki üç aydır düzenli saatlerde, rahat yatağımda her zamanki gibi uyumama rağmen şiş gözlerle, bir damla uyku uyumamışcasına, dinlenmemiş bir beyin ve vücutla yaşamamın tek nedeninin aklıma bile gelmeyen minicik bir vicdan azabı olduğunu nasıl anlayabilirdim? Kendini kendine kapatmak böyle bir şey olsa gerek...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder